Güncellendi:
2. Bölüm: Dünyayı Başka Gözle Görmek
2. Bölüm: Dünyayı Başka Gözle Görmek
Ya depresyon aslında yas tutmanın bir biçimiyse- olması gerektiği gibi olmayan hayatlarımız için tutulan bir yas ise? Kaybetmekle birlikte hâlâ ihtiyaç duyduğumuz bağlar için tuttuğumuz bir tür yas?
Kaybolan Bağlar Johann Hari
Peki bu çöküşten sonra ne olur?
İşte Janoff-Bulman’ın en güçlü fikri burada: İyileşmek, duygusal bir toparlanma değil; zihinsel bir yeniden inşa sürecidir.
Beyin, yıkılmış inançları onarmaya çalışır. Ama bu, “her şey eskisi gibi olsun” çabası değildir. Aksine, “artık eskisi gibi olmayacağını kabul edip, yeni bir dünya kurmak”tır.
Yani iyileşme, kırılmış bir aynayı yapıştırmak değil; o kırıklardan yeni bir mozaik yapmak gibidir.
Travma sonrası görülen bazı davranışlar da bu yeniden inşanın parçasıdır:
- Kendini suçlamak — bazen kontrol hissini geri kazanma çabasıdır.
- İnkar ve bastırma — beynin “şimdilik fazla” diyerek travmayı parça parça sindirme mekanizmasıdır.
- Olayı anlamlandırma — “Bu olay bana bir şey öğretti” diyebilmek, dünyanın tamamen anlamsız olmadığını hissettiren bir adımıdır.
Bu yüzden iyileşme, dışarıdan “mantıksız” görünen davranışlarla dolu olabilir.Ama içsel olarak, hepsi aynı yere hizmet eder: dünyayı yeniden anlamlı kılmak.
İyileşmek, bağlantıları yeniden kurmaktır. Kendinle, başkalarıyla, doğayla, değerlerle.
Travmadan sonra da tam olarak bunu yapıyoruz. Kırılmış varsayımlarımızı yeniden birbirine bağlamaya çalışıyoruz. Dünyanın tamamen güvenli olmadığını, ama yine de içinde sevgi ve anlam barındırabileceğini kabul ediyoruz.
Belki artık “dünya iyi” demiyoruz, ama “dünyada iyilikler var” diyebiliyoruz. Belki “her şeyin bir anlamı var” diyemiyoruz, ama “bazı şeylerin anlamını kendim yaratabilirim” diyoruz. Ve belki de bu, travmadan çıkmanın en insani, en güçlü hali.
Ronnie Janoff-Bulman bize şunu hatırlatıyor: Travma, inandığımız dünyanın çöktüğü andır. Ama aynı zamanda, yeni bir dünyanın doğduğu andır da.
Johann Hari’nin deyimiyle, “kaybolan bağlar” yeniden kurulabilir.Ama bu sefer daha bilinçli, daha sağlam, daha bize ait olur.
Çünkü bazen dünya yıkılır, evet. Ama biz o yıkıntıların arasında yeni bir anlam buluruz, belki de ilk kez gerçekten kendimize bağlanırız.
Kaynakça
- Janoff-Bulman, R. “Assumptive Worlds and the Stress of Traumatic Events: Applications of the Schema Construct.”
- Hari, J. Kaybolan Bağlar: Depresyonun Gerçek Nedenleri ve Beklenmedik Çözümler.
Eğer içeriğimi beğendiyseniz ve daha fazlasını okumak isterseniz, web sitemi ziyaret etmeyi unutmayın: https://www.umutgulacti.com/
Sosyal medya hesaplarımı takip ederek güncel paylaşımlardan haberdar olabilirsiniz:
Twitter: https://x.com/umutgulacti369
Medium: https://medium.com/@umutgulactiofficial
Instagram: https://www.instagram.com/umutgulactiofficial/
TikTok: https://www.tiktok.com/@umutgulactiofficial
Pinterest: https://tr.pinterest.com/umutgulacti/
Substack: https://umutgulacti.substack.com/
Destekleriniz için çok değerli, teşekkür ederim!
Destek olmak için bana bir kahve ısmarlayabilirsiniz :) ve E-Posta Bültenime de üye olabilirsiniz…
