Aralık 24: Umudun Sessiz Tarifi

Dün akşam, yılın bu son günlerine çok yakışan bir film izledik: Umudun Tarifi (An).

Üye değilseniz bu linkten ücretsiz okuyabilirsiniz.

Yüzeyde bakıldığında, lezzetli bir kırmızı fasulye ezmesinin (dorayaki) ve hayatta kalma mücadelesinin hikâyesi gibi görünüyor. Ancak derine indikçe film, toplumsal dışlanma, korku ve her şeye rağmen korunan insan onuru üzerine kurulmuş sessiz bir anıta dönüşüyor.

Film bizi nazikçe ama kararlı bir şekilde şu soruyla baş başa bırakıyor: Gerçek tehlike hastalık mıdır, yoksa cehalet mi?

2025’i geride bırakmaya hazırlanırken, yanımızda yeni yıla taşımamamız gereken en ağır yükün “önyargılar” olduğunu bir kez daha hissettim. Tarihsel bağlamda cüzzam, yüzyıllar boyunca sadece tıbbi bir sorun değil, ahlaki bir “leke” olarak görülmüş. Bugün adı değişse de, cehaletten beslenen o keskin ve acımasız yargılarla hâlâ karşı karşıyayız.

Başkarakterin mutfakla kurduğu ilişki ise büyüleyici bir sembolizm taşıyor. Yemek, burada sadece karın doyurmak demek değil; bir aidiyet, bir emek ve en önemlisi bir “var olma hakkı” demek. Karakter, toplumun reddettiği, duvarların ardına ittiği bedenini; kabul gören, sevilen bir üretime dönüştürüyor. Film, umudu soyut ve ulaşılmaz bir duygu olarak değil; günlük emeğin, kaynayan fasulyelerin buharının içinden doğan bir direnç olarak tanımlıyor.

Filmin temposu yer yer ağır; fakat bu ağırlık bilinçli. Seyirciye hızlı bir katarsis sunmak yerine, onu rahatsız eden ama dönüştüren bir bekleyişe zorluyor. Dışlananların hayatı zaten bir çırpıda çözülmez, değil mi?

Ben de tam olarak böyle filmleri seviyorum. Çatışmanın gürültülü olmadığı, karakterlerin bağırıp çağırmadığı, hayatın o “asude” akışına uygun, sakin ilerleyen yapımları… 2025 defterini kapatırken, “Bir Aralığın Günlüğü” ne düşülecek en kıymetli not belki de filmin bıraktığı o acı tatlı gerçektir:

“Bazı hastalıklar tedavi edilir, bazı önyargılar ise nesiller boyunca taşınır.”

Umudun büyük zaferlerde değil; küçük, inatçı ve çoğu zaman görünmez çabalarda saklı olduğunu hatırlamak için, bugün bu filmi izleyin. Sessiz, sakin ama derinden bir yerden ruhunuza dokunacaktır.

Umarım şifa olur.

Eğer içeriğimi beğendiyseniz ve daha fazlasını okumak isterseniz, web sitemi ziyaret etmeyi unutmayın: https://www.umutgulacti.com/

Sosyal medya hesaplarımı takip ederek güncel paylaşımlardan haberdar olabilirsiniz:

Twitter: https://x.com/umutgulacti369

Medium: https://medium.com/@umutgulactiofficial

Instagram: https://www.instagram.com/umutgulactiofficial/

TikTok: https://www.tiktok.com/@umutgulactiofficial

Pinterest: https://tr.pinterest.com/umutgulacti/

Substack: https://umutgulacti.substack.com/

Destekleriniz için çok değerli, teşekkür ederim!

Destek olmak için bana bir kahve ısmarlayabilirsiniz :) ve E-Posta Bültenime de üye olabilirsiniz…